10 oorzaken die spanning teweeg brengen.

 

 

In 7 van de 10 gevallen is de spierspanning te hoog opgelopen bij onze paarden en hebben we het niet eens in de gaten.

Maar het zorgt er wel rechtstreeks voor dat ons paard steeds minder goed gaat bewegen. En nog erger de té hoge spanning vaak in de halsregio, de rug en het si gewricht word al gauw pijnlijk.

Nemen we dan ook nog eens plaats op de rug, dan is het niet raar dat het paard in de beweging verzet laat zien. Kleine signalen kunnen ook al een teken van verzet zijn die in een begin stadium niet eens opvallen. Maar vele signalen bij mekaar mag je niet negeren. Dan is het zaak om de oorzaak van het verzet te zoeken en weg te nemen zoveel als mogelijk.

De pijnlijkheid die het paard uiteindelijk ervaart ontstaat omdat de spieren niet meer herstellen en de verzuring achterblijft in de spieren. Wanneer de spieren vermoeid zijn en niet goed meer functioneren krijgen ze ook meer moeite om de onderliggende gewrichten te stabiliseren. En zelfs dit kan pijn veroorzaken. Denk maar aan een rug hernia bij mensen. De rugspieren hebben moeite met de wervelkolom in balans te houden en knikt op het zwakste punt in, waarbij de schokdempers ongelijk belast worden en beschadigen. Wanneer  bij het inknikken ook nog eens de zenuwbaan geraakt of geïrriteerd  word dan is het helemaal pijnlijk en straalt de pijn ook nog uit naar andere lichaamsdelen.

 

Welke oorzaken kunnen langdurige spierspanning teweeg brengen?

1 Te hoge adrenaline die word veroorzaakt door prikkels van buitenaf waarbij het paard sterk geprikkeld reageert. Omdat het nooit goed geleerd heeft om na de opgebouwde spanning te mogen ontspannen. Wij denken wel dat wanneer wij het paard kalmeren en hij minder snel gaat hij inmiddels  ontspannen is. Maar is het echt ontspanning vanuit vertrouwen? Vaak word de volgende hulp alweer gegeven en moet het paard met de volgende oefening aan de gang alvorens het paard de rust en het vertrouwen weer kon ervaren.

 

2 Oefeningen langdurig blijven herhalen. In het verloop van de training word het paard moe en kan het steeds moeilijker in de gevraagde houding met de juiste spanning en ontspanning blijven bewegen. Door de oefeningen toch maar te blijven herhalen met het idee dat het paard de oefening nog moet leren, geraken de spieren verzuurd en worden ze overbelast. Naarmate de spierverzuring aanwezig is is het herstelproces veel langer dan anders. Maar die krijgt het paard niet of te weinig omdat de volgende identieke training de dag erna weer op de agenda staat.

 

3 Overbelasting vanuit compensatie. Het paard is pijnlijk in een gewricht dit kan door leeftijd, door te weinig beweging, door stress, trauma, etc… en de bewegelijkheid van het gewricht word veel minder belast dan dat het normaal belast. Hierdoor gaat het paard zijn natuurlijke biomechanica aanpassen en net ietsje anders een beetje meer oncomfortabel bewegen. Hierdoor gaat het paard sommige regio’s anders belasten, verkeerd belasten en uiteindelijk overbelasten omdat in feite de oorzaak in het begin op een andere plek ligt.

 

4 Pijnlijk harnachement. Wanneer het paard met een slecht aangemeten zadel een ruiter moet dragen. En het is te smal dan gaat de schoftregio en de schouderregio snel spieratrofie krijgen. De spieren verdwijnen helemaal en kunnen dus ook niet goed meer de rug voorzien van stabilisatie waardoor het paard pijnlijke schouders krijgt. En op de voorhand met steeds kortere pasjes gaat lopen. En automatisch spanning meebrengt.

 

5 Het paard begrijpt de drijvende hulpen niet. Men is geneigd om steeds grotere drijvende hulpen te gaan geven waarbij we graag wensen dat het paard onmiddellijk voorwaarts reageert. Het paard denkt mee en bereid zich al voor op de volgende schop die gaat volgen spant heel zijn ribbenkast aan drukt hierbij zijn rug weg om de shop op te vangen en minder pijnlijk te voelen in zijn buikregio. Echter de spanning in de rug loopt op, gaat niet meer weg en word pijnlijk.

 

6 Het paard vertrouwt de ruiterhand niet genoeg. We weten allemaal dat het paard opgewarmd moet worden echter tussen de tijd nemen en de tijd gunnen zit nog wel verschil. Dus we gaan letterlijk het paard een handje helpen in de verbinding. We maken het contact sterker en gaan hem doorpakken. Het paard ervaart dit als onprettig spant zijn onderhals aan trekt zijn rug hol. De mond word hard en sterk. De rug word pijnlijk en zeer hard.

 

7 de aard van het beestje kan natuurlijk ook aan de grondslag liggen. Het paard is een vluchtdier en afhankelijk van zijn zelfvertrouwen in de wereld. Gaat hij op zijn manier reageren op prikkels van buitenaf. Sommige paarden zijn vlug en snel overprikkeld wat stress veroorzaakt en de spanning peil snel de hoogte in stuurt. Op regelmatige basis ondersteuning geven in het herstelproces ter ondersteuning van de ontspanning is hier onmisbaar.

 

8 De winter mogen we zeker niet onderschatten. Het is koud guur weer. En ondanks dat de paarden een wintervacht ontwikkelen gaan ze toch instinctief ervoor zorgen dat ze zo min mogelijk warmte verliezen. Waarbij ze vaak in mekaar gedoken gaan staan vaak tegen de wind in met hun kont. En veel minder gaan bewegen. De beweeglijkheid van de spieren gaat heel snel achteruit bij koude en paarden zullen in de winter dus veel stijver zijn dan in de zomer wanneer de zonnestralen het lichaam lekker warm houd.

 

9 Huisvesting kan ook nog heel veel roet in het eten gooien. Wanneer een paard in een kudde terecht komt waar ze zich niet prettig voelt en ze constant nagezeten word. Ervaart ze veel stress door de overige paarden en moet ze heel vaak kort en snel op de vlucht slaan doordat ze haar plaats moet afstaan. Rust in de kudde geeft rust voor de paarden.

 

10 De omgang tussen ruiter en paard. Ik denk dat iedereen weet dat je met paarden geduldig moet zijn en de kalmte moet bewaren. Maar we zijn allemaal mensen en ook wij ervaren elke dag prikkels waarbij we zelf overprikkeld geraken en vaak helemaal niet in de gaten hebben hoe gejaagd we zijn. Terwijl we denken dat we rustig zijn. De paarden pikken dit meteen op. En ruiken onze adrenaline en zijn meteen al alerter in onze nabijheid want er zou toch zomaar meteen wat kunnen gebeuren. Ajaa want baas je straalt het zelf uit.

 

Kun je de spierspanning dan altijd voorkomen?

 Nee helemaal niet. Maar probeer toch de balans te behouden tussen spanning en ontspanning. En zorg dat de ontspanning voor 70 % van de tijd aanwezig is. Daarnaast kun je ervoor zorgen dat het paard met regelmaat volledig word los gemaakt met een sportmassage die ervoor zorgt dat de spieren weer in conditie komen en beter doorbloed geraken. En train hier ook op. Als je weet dat je paard gemakkelijk spanning opbouwt ga dan met de prikkel aan de slag. Zodat het paard leer dat hij wel iets spannend mag vinden maar dat het antwoord altijd rustig blijven is.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: