Vandaag tijdig op om nog de laatste ochtend door te brengen in Culmore. En daarna weer naar Belgie te reizen.
Tijdens het ontbijt vroeg John me goed geslapen?

Ik moest stiekem wel lachen en vertelde hem dat ik mijn eerste zorgendroom om Paddy al achter de rug heb. 😊
Namelijk dat Paddy bij ons op stal stond in een heerlijke dikke laag met stro en dat hij de halve stal had leeg gegeten. Gelukkig met een goed einde in mijn droom. Maar hij is het niet gewend om op stro te staan. Dus rustig aan wanneer hij aankomt is zeker geen slecht idee.

Na het ontbijt eerst Paddy goeiemorgend zeggen. Die heeft echt een denkende blik.
Ben je daar nu weer? Zie je hem denken. En lust inmiddels een appel in hele kleine stukjes. Hoezo nu al verwend?

Ik laat Paddy achter met zijn ontbijt en ga Sandra helpen met de paarden buiten zetten en water geven en daarna is het tijd voor Ringo het 2 de wedstrijd paard van Sandra en die krijgt vandaag een stevige massage. Ook hij stond te genieten. Achteraf het tapen ging wat moeilijker met al het loskomend haar. Maar het is uiteindelijk wel gelukt.

Tijdens 1 van de vele gesprekken met John wist hij met vertellen dat er vroeger een handelaar was die alle paarden met afstamming van Cavalier opkocht omdat deze juist zo een fijn karakter hebben. Als men het in ierland heeft over een cavalier dan weet men precies welk karakter te verwachten. Heeft men het in Nederland over een J… dan weet men ook precies wat te verwachten. Klein verschilleke.
Cavalier is dus 1 van de opa’s van Paddy.

En inderdaad wat ik toe nu gezien heb van Paddy is een heel fijn beheerst karakter.

Paddy zijn kruising bestaat langs moeders zijde uit een Connemarapony en langs vaders zijde uit een Irish sport horse.
En een Irish sporthorse is eigenlijk een kruising van het typische Ierse trekpaard dat gekruist werd met volbloedpaarden om ze sportiever te maken en er een elegant rijpaard van te maken. Het zijn uitmuntende eventing en springpaarden. Fijne veelzijdige paarden dus.

Connemara’s zijn fijne pony’s die zich gauw hechten aan hun eigenaar en erg mensgericht zijn. Ze zijn nieuwsgierig, eerlijk en intelligent. Wat er soms voor zorgt dat ze eigenwijs zijn. Vaak zijn de pony’s vanwege hun stokmaat geschikte familiepony’s. Braaf voor de kleintjes en groot genoeg voor de moeders.

Mijn ervaring is dat ze vooral heel eerlijk en niet gemeen zijn. En ze een fijn vertrouwd gevoel geven.
Zenuwachtigheid in hun karakter ben ik nog niet tegengekomen. Dus ik denk dat ik een heel fijn paardje heb getroffen.

Spoedig zal Paddy me volgen vanuit Ierland met transport over de weg en de boot vanuit Engeland.
Intussen heb ik vernomen dat de papieren van de andere reispaarden niet in orde waren en dat het transport enkele dagen uitgesteld word. Maar volgende week zal hij zeker en vast aankomen bij ons op stal. En zijn stalletje zal voorzien zijn van een klein laagje stro om te beginnen met een berg aan hooi. 😊

 

Paddy je bent welkom mijn vriend

In tegenstelling tot maandag wat wel een erg koude dag was 6 graden met een gevoelstemperatuur van 3 graden regen en erg guur.
Begon de dag al met een zonnetje en was het aangenamer warm 14 graden een zeer goed begin van de spannende dag die ons te wachten stond vond ik.

Na een ontbijtje voor onszelf kregen de paarden ook ontbijt. Sandra wist me te vertellen dat Paddy wel eens kieskeurig is en duidelijk voorkeuren heeft. Ik had dan ook een appeltje gekregen. Maar meneer vond het duidelijk nog te vroeg voor een appel. Die was nog steeds met grote vraagtekens naar mij aan het kijken en tussendoor ging die telkens aan mijn hoofd ruiken. Who are you?
Alle paarden kregen hun hapje en werden wisselend buiten gezet terwijl de stallen werden schoon gemaakt. En Sandra en ik deden maar 1 ding en dat was praten en praten over onze favoriete bezigheid. 😊

Ik begon toen al lichtjes zenuwachtig te worden. Want in de aanloop naar het bezoek aan Paddy was er iemand op het briljante idee gekomen (die wist al lang dat Paddy mijn hart had gestolen) om maar alvast een keuring te regelen. Afzeggen kon nog altijd op maandagavond in het slechtste geval. Maar dan hoefde ik alleszins niet nog eens naar Ierland om te keuren.

En zo had ik dus geregeld dat op dinsdag er een dierenarts helemaal uit Galway kwam met xray apparaat om Paddy volledig te keuren en zijn benen op de foto te zetten om uit te sluiten dat hij geen ocd zou hebben of slecht ontwikkelde gewrichten.
En had ik met mezelf de afspraak gemaakt als de foto’s niet goed zouden zijn dat ik hem niet zou nemen. Maar we moesten nog wat geduld hebben tot de middag.

Dus ik kreeg inmiddels al stress want ik vond Paddy wel heel erg leuk, maar het was nog steeds af te wachten hoe hij de keuring zou doorstaan.
Sandra was er wel gerust in. En John de vader van Sandra die begon samen met mij een beetje te ijsberen. Want uiteindelijk weet je het nooit hoe graag dat je ook wil dat het goed gaat.

En toen kwam Felim Mac Eoin de dierenarts aan. Een zeer rustige man en erg vriendelijk. Samen met zijn assistent. Ze vonden het wel bijzonder om een Belg te treffen in culmore die een jonge kruising connemara x Irish sporthorse wil keuren. En nadat ik mijn wensen had uitgelegd en ook waarom gingen we aan de slag.

Alles kwam aan bod. Hart, ogen, longen, chip, exterieur, bewegingsanalyse en daarna gingen we over op de Xray foto’s.
En wat was Paddy voorbeeldig. Zelfs Felim vond het apart dat hij zo braaf was ondanks zijn beperkte ervaring met mensen en zijn leeftijd.

Hij herkende deze karakter trek uit de Irish sport horses. Een mooie kruising zei hij erbij. En stelde me gerust dat ISH paarden laatbloeiers zijn en lang doorgroeien. Vandaar dat hij overbouwd is. Maar hij moet nog 2 worden he. En de groeischijven onder de carpus die zijn dicht en alles daarboven is nog in vol proces.

18 foto’s later. Is Paddy helemaal goedgekeurd. Hele mooie foto’s haarscherp en de gewrichtjes van Paddy zijn ook haarscherp. Zijn knieen zijn nu nog grof omdat ze nog volop in ontwikkeling zijn.
En als er nu geen ocd zit komt deze ook niet meer 😊

Groen licht van de dierenarts. En we waren allemaal super blij. Paddy krijgt een nieuw baasje!

Ondertussen had ik de kans gekregen om Paddy te leren kennen in ongewone situaties zoals enten, dierenarts, tanden nakijken.
En was ik helemaal blij met zijn voorbeeldig gedrag. Zo netjes en beheerst ondanks dat het toch spannend was. Maar hij ontploft niet. Nee hij denkt. Je ziet hem echt denken.

Dus enof ik het nieuwe baasje wil worden. Heel erg graag 😊

Ondertussen was ik nog aan het bekomen van mijn nieuwe aanwinst. Het thuisfront aan het inlichten. En Sandra die was al contact met het transport aan het opnemen. Wat ik niet in de gaten had.
En kwam dus na 15 min de hoek met het goede nieuws dat hij donderdag al kon vertrekken.
Ik was half in shock. Zo snel! Andrew moest al in Antwerpen zijn dus een uurtje verder rijden was ideaal.
Na de bevestiging van het thuisfront mocht hij zo snel komen en was hij meer dan welkom op stal.
Maar ik was er echt ondersteboven van. Zo snel Hahahaha.

Ok super goed nieuws maar er moest ook nog gemasseerd worden.
Major dé wedstrijd Connemara van Sandra waarmee ze naar Hickstad gaat was aan de beurt.
Een Connemara van het oudere type maar met super veel beweging.
Nadat ik hem in beweging had gezien ging ik aan de slag. En wat kon hij genieten.
Van voor tot achter heb ik hem los gemaakt en daarna nog getapet. Gelukkig bleef het plakken ondanks de felle ruiperiode.
En naderhand was hij helemaal zen. Sandra zag het meteen.

En ik was helemaal gaar. Van de spanning van afgelopen middag. Van het stuiteren omdat ik weer een paardje heb, en dan nog eens een diepe massage te hebben gedaan.
Tijd voor ontspanning.

Fototime! Om het thuisfront op de hoogte te houden moesten er de nodige foto’s en video’s gemaakt worden natuurlijk.
want inmiddels was Paddy echt een knuffelkont geworden naast me en blijkt die met 2 op de foto leuker te zijn dan alleen 😊
Want telkens de deur open ging stond ik daar. En kwam die snuffelen.
En poseren ging in 1 moeite door.

Ik denk dat we binnen het half uur de nodige fans verzameld hadden op facebook en Instagram.
Erg leuk om te weten dat iedereen zo met me meeleeft.
Later die dag heb ik niet veel meer gedaan dan wat op de bank hangen, chatten en relaxen.

Ik zou vast een goed kunnen slapen verzekerde John mij. Inderdaad ja. Als een blok viel ik in slaap.
En als een echte paardenmama werd de eerste droom een feit en had ik me s’nachts zorgen gemaakt over ….

Dat kom je morgen te weten in het volgende blog.

Dat was wat ik de laatste tijd tegen iedereen zei. En dan was de eerste vraag altijd. Ga je het land verkennen? Nee ik ga naar een paard kijken. Want het leven is beter met paard antwoorde ik dan met een Big Smile op mijn gezicht.

O en hier om de hoek zijn niet genoeg paarden vroeg men dan?
Nee niet die ene speciale die ik gezien heb was telkens mijn antwoord. En dan gingen de wenkbrauwen omhoog.

Toen mijn lieve Sky gegaan was. Heb ik mezelf de vraag gesteld, naar wat ga je op zoek?
Met pijn en verlangen in mijn hart beschreef ik hoe mijn toekomstig paardje moest zijn.
En het is eigenlijk heel gek.
Dit is nu mijn 3 de paard dat ik koop. En bij het eerste paard was de kleur voor me belangrijk. Bij mijn 2 de paard was kleur niet belangrijk maar wilde ik vooral een snelle sensibele.
En in mijn 3 de wens ging ik voor kleur, sensibel en een hartsvriend.
Zo gingen mijn woorden de kosmos in.

Heel veel sneller dan verwacht maar welkom en zeker niet op een manier dat ik het had verwacht kwam er een paardje in het vizier. En ik kreeg het meteen warm. 1 klein ( groot) detail 😊
Hij stond in Ierland.
En zo begon mijn reis.

6 weken later nam ik het vliegtuig richting Dublin. Ik ging niet enkel een paard bekijken.
Ik moest zelf ook nog wat obstakels nemen. En dat was namelijk dat ik nog een hele autotrip voor de boeg had en ik links zou rijden. Ik vond de gedachte alleen al super spannend. Maar ik ging voor de uitdaging. En ik stapte links in waarbij het stuur rechts stond 😊 En men had me vooraf nog gewaarschuwd.
Ik begon er met knikkende knieën aan en al gauw reed ik Dublin uit.

En een goeie 2 uur later kwam ik veilig aan op mijn bestemming.
En mijn eerste indruk over het binnenland van Ierland was inmiddels een feit.
Heel erg anders dan bij ons. Erg landelijk. Als ik naar de omheiningen kijk zou ik vermoeden dat er in het zomerseizoen overal paarden kunnen staan. Echter nu kwam ik op 200 km amper een handjevol paarden buiten tegen.

Later kwam ik erachter dat de meeste paarden in de winter binnen staan vanwege het gure weer en vanaf mei weer buiten gaan.
Het landschap zelf is heuvelachtig met een ruwe bodem en begroeiing. En voorzien van typische stenen muurtjes. Mooi om te zien.

Ik was welkom bij de eigenaren van Paddy waar ik 3 dagen mocht verblijven en ik goed voorzien werd van eten. Dus alvorens ik Paddy nu echt eindelijk kon bewonderen. Gingen we eerst thee drinken en wat eten. Ik had inmiddels na 9 u reizen wel een hongerke gekregen.

En waar je ook komt in de wereld. Zet een stel paardenmensen bij mekaar en het praat vanzelf 😊
Nadat we uitgebreid hadden kennis gemaakt gingen we eens kijken wat Paddy van zijn bezoek zou vinden.

Hij keek zich de ogen uit zijn kop. En was eerst wat argwanend. Maar hij houd van ruiken.
En het eerste wat mij opviel aan de stalletjes was dat de deuren erg hoog waren. Iets wat wij niet gewend zijn. Maar ze wisten me te vertellen dat ze veel jonge paarden kopen en ze wel eens rustig over de deur springen. Vandaar de hoge deuren. De stallen waren erg ruim en in de stallen waren de muren niet zo hoog dus de paarden hebben contact met elkaar.

Na enig gesnuffel mocht Paddy uit zijn stal. En kon ik eindelijk zien hoe hij in het echt was. Want afgaan op foto’s is niet altijd even gemakkelijk.
Het eerste waar ik naar keek waren zijn benen en zijn hoeven.
Oef, 4 goeie rechte benen en 4 mooie van nature gevormde hoeven eronder.
Een knap hoofdje met een zeer lieve blik en een zacht oog.
So far so good dacht ik. Hij was al goed opgeknapt in de voorbije 8 weken sinds hij Bij Sandra Conlon stond. En ze had al erg goed voor hem gezorgd.

Want voorheen had Paddy altijd op het land gestaan met nog 3 andere paarden en had hij maar weinig menselijk contact gehad. Dus de laatste weken is er heel veel op hem afgekomen en heeft hij heel veel nieuwe dingen moeten leren kennen.

Ik had nog een paardje gezien en die stond een dorp verderop en samen met John ging ik kijken naar de paarden bij Charlie. De schimmel die ik gezien had was echt een mooi paard. En was een Irish draught 3 j en had al flink massa. Zeer mooi toekomstig eventingpaard maar het zou een echte tank gaan worden. Dat is wel duidelijk.

Maar wat zijn wij verwend met onze accommodaties hier in Belgie – Nederland.
En dan nog durven we wel eens te zeuren. Je kunt merken dat de paardenmensen in Ierland echte paardenmensen pur sang zijn. Heel anders dan bij ons.
Ik wil niet romantiseren want ik denk dat sommige situaties op verschillende boerderijen echt wel voor verbetering vatbaar zijn. Maar wat ik in het gasthuis vooral kon merken was. Dat men het erg belangrijk vind om de paarden niet te verwennen wanneer ze de leeftijd van 3 nog niet hebben bereikt. Ze willen er zeker van zijn dat het paard de normale omgang met mensen op een positieve manier ervaart. Maar ze willen ook behoeden dat de paarden verwend worden en hierdoor brutaal kunnen worden.

Na een kort bezoekje weer naar Sandra. Die was inmiddels begonnen aan het schoonmaken van de stallen. Dit doet ze 2x per dag. En de paarden krijgen 3x per dag voer. De paarden krijgen telkens de gelegenheid om de stallen te verlaten en even buiten de benen te strekken. Ik vond zelf dat ze dit heel beheerst deden. Bij ons tref ik ze wel eens brutaler😊

Inmiddels was het avond en konden we aan tafel om te eten, voorzien van een lekker wijntje en een toetje.

Ik was daarna erg moe en ik ging op tijd naar bed. Waar ik heerlijk heb liggen wegdromen.
De lokale tijd was ons oude winteruur. Dus ik kon lekker uitslapen. En ik had de opdracht gekregen om dit ook lekker te doen en te ontspannen.

Hoe dag 2 verloopt kun je lezen in het volgende blog.
Maar dag 1 was echt al een te gekke ervaring die ik mooi in mijn rugzakje heb zitten.