Je hebt je paard lekker los gestapt in de warming up en 1 van de dingen die je opviel is dat je paard heel de tijd sterker bleef op 1 teugel. En je vond dat hij niet lekker soepel was. Daarna ging je in draf om hem verder “los “ te rijden in de hoop dat het wel beter word maar integendeel het werd enkel maar erger.

Tijd om hier wat mee te doen!

Want wat je voelt is duidelijk het verschil tussen de kracht van de 2 achterbenen.
Dit vertelde ik in het vorige  Blog al wat dit precies is.

Nu gaan we het hebben over de oplossing die het paard van nature gaat aanbieden die wij niet als gewenst ervaren maar die hij wel zal inzetten als smokkeloplossing om juist geen gewicht te hoeven dragen op het zwakkere achterbeen.

Het paard is gebouwd op 4 benen en is in de bovenlijn verbonden met de hals en rugwervels. Echter heeft moeder natuur de rugspieren niet even lang gemaakt. En wanneer we hier als ruiter plaats opnemen is het paard uit balans. Uit balans wanneer hij rechtdoor loopt, uit balans in de wendingen.
Om het paard weer in balans te brengen gaan we hem soepeler maken met buigingswerk. Zodat hij rechtdoor en in wendingen zijn gewicht exact over 4 benen blijft dragen en de rugspieren aan beide zijdes even lang worden. De moeilijkheidsgraad zit erin om de balans te vinden in alle verschillende gangen.

En voor ons is het de kunst om het paard te laten begrijpen dat we buiging willen en het paard soepeler willen maken. Wij gaan d.m.v. stelling en ons binnenbeen vragen aan het paard om te buigen. Het binnenachterbeen moet onder het lichaam tot in de sporen van het binnenvoorbeen worden geplaatst. Waarbij de heup aan de binnenkant zakt. Dat is het uitgangspunt.

Vaak als het paard nog niet soepel genoeg is aan de kant waar hij moeilijk buigt.
Gebeurd het volgende:

Vb gaat uit van een zwakker rechterachterbeen:

– Het sterkere linkerachterbeen rechtsom zal de achterhand naar binnen duwen en het paard valt over de buitenschouder weg. Dit omdat het zwakkere spronggewricht naar buiten draait in plaats van zich direct onder de achterhand te plooien zoals het sterkere spronggewricht aan de andere kant.
– Linksom gaat het rechterachterbeen dat zwakker is naar buiten uitzwaaien. Wat je voelt is dat het moeilijk is om het rechterachterbeen bij het paard te houden en uitzwaait.

De oplossing is ervoor te zorgen dat hij meer gewicht op rechtsachter gaat dragen. En meer gaat luisteren naar de begrenzende hulpen.
En hiervoor zal je moeten zorgen dat je de juiste teugelhulpen gaat inzetten die samenwerken met je buitenbeen.

Je paard extra laten buigen op je binnenteugel zonder dat het paard buigt om je binnenbeen gaat het paard nog meer over de buitenschouder laten wegvallen. Dit gaan we dus niet doen!
– Maar door je paard in een contrastelling te vragen en met je buitenbeen de achterhand naar binnen te duwen ga je het paard verplichten om gewicht op het rechterachterbeen te plaatsen.
En ga je het paard leren om de hulpen aan de buitenzijde als een begrenzende hulp te respecteren.
Even gemakkelijk gezegd. Door het paard eerst te leren waar de grens ligt aan de buitenkant. Zal het gemakkelijker worden om ze begrenzend toe te passen wanneer je het paard gaat vragen te buigen om je binnenbeen.

Allemaal gemakkelijker gezegd dan gedaan. Ik weet het. Mijn jonge paard heeft het nu steeds beter onder de knie. Maar toen ik begon te lessen met hem om hem verder in te rijden gingen we dus eerst met actief voorwaarts rijden aan de gang en buiging was het 2 de op ons leerlijstje.
Ik vond dit erg moeilijk en Sky ook want hij maakte mij echt wel duidelijk dat hij niet zoveel respect had voor mijn begrenzende hulpen en niet meteen van plan was om meer gewicht op het rechterachterbeen te plaatsen. Het heeft toch een week of 4 geduurd voor we hier in wat meer fine tuning hadden. Maar ik ben uiteindelijk wel blij dat we deze oefening nu goed onder de knie hebben en ik hem zowel linksom als rechtsom inzet als ik voel dat mij teugelcontact ongelijk word. In galop voel ik nog steeds duidelijk dat het rechterachterbeen niet genoeg buigt, naar voren grijpt en de binnenheup zakt. Maar het blijft work in progress en alle begin is moeilijk. Stap en draf gaan nu goed.

Want een paard dat gelijk is op 2 teugels zit veel gemakkelijker en is aangenamer rijden.

Veel succes

Oona

 

Help ik maak me zorgen ik voel dat mijn paard minder goed 1 zijde op buigt. Kun jij me uitleggen wat ik nu precies voel?

 

Paarden zijn net als mensen links of rechtshandig. En dat bepaalt dat ze een voorkeur hebben ontwikkeld waarin de paarden van nature 1 zijde gemakkelijker buigen.
Echter wat wil die buiging nu precies zeggen?

 

Wat is buiging eigenlijk ?

In het vakjargon heeft men het over 2 soorten buigingen. Dé lengtebuiging het paard buigt naar links of naar rechts. En over de buiging in de achterhand d.w.z. buiging in het si-gewricht en het openen en sluiten van de heup en het spronggewricht je rijd als het ware de achterhand als een veertje in mekaar.

Als je het hebt over mijn paard buigt minder goed 1 zijde op dan bedoel je dus eigenlijk lengtebuiging. In de ideale training is het paard gebogen naarmate de grote van de volte. En je voelt dan duidelijk verschil tussen links of rechts. De ene volte voelt gemakkelijk te rijden aan hier hoef je maar weinig voor te doen om de buiging te onderhouden.
De andere volte heb je het gevoel dat je paard de bocht niet rond geraakt. Dat je meer binnenbeen moet gebruiken om hem te helpen buigen en meer moeite hebt met de teugelvoering in je binnenhand.

Wat je eigenlijk voelt is het verschil tussen de achterbenen!

Vb. rechtsom is je aanleuning minder fijn. Je paard laat iets minder los in zijn lijf. Hij is iets minder voorwaarts rechtsom en valt met de achterhand gemakkelijker naar binnen.
In feite voel je dat het rechterachterbeen een iets kortere pas naar voren maakt dan het linkerachterbeen. En de rechterheup hierdoor iets minder goed zakt. Tijdens het naar voor brengen van het rechterachterbeen.

De oplossing om je paard fijner door zijn lijf te laten lopen is altijd hetzelfde.
Als jouw paard genoeg actief voorwaarts is dan word de nageeflijkheid automatisch steeds beter op voorwaarde dat jij met een vriendelijke contactverbinding blijft rijden.
Dus je vraagt het rechterachterbeen meer voorwaarts in een actieve reactie op een drijvende hulp, het paard treed meer door naar voren aan de binnenzijde wat ook betekent dat hij meer zal gaan buigen. Zowel in de laterale buiging als in de buiging in de achterhand ( si-gewricht +het openen en sluiten van de heup en het spronggewricht.)

En dat is waar we naar op zoek moeten! Maar dat is niet wat ons paard ons kan bieden vanaf Rondje 1.

Als ons paard koud van stal of van de wei komt. Dan zal hij op standje economisch vaak bewegen zelfs die paarden die van nature aanleg hebben om groot te bewegen. Elk paard heeft zijn standje economisch bewegen. Dus het is van groot belang dat we het paard goed gaan losstappen waarin de gewrichtsvloeistof zich gelijkmatig gaat verdelen en voor de juiste smering kan gaan zorgen om beter te gaan bewegen dan voorheen.

Pas dan is het eerlijk om te gaan vragen aan je paard om actiever naar voren te lopen.
En actiever te blijven tijdens het vragen van de lengtebuiging.
Als je paard nog niet warm genoeg is kan hij nog niet vlot genoeg naar voren draven.
En houd hij als het ware het zwakste been heel licht een beetje stijver dan het sterke been.

En dit voel je terug in je hand in je contact in je buiging die net niet helemaal even lekker loopt als de andere zijde, en het over de rug lopen dat ietsje minder is dan aan de andere zijde. Het kan zelfs zo extreem aanvoelen dat je het gevoel hebt dat je paard volledig vast zit in zijn rug en er meer aan de hand is. Als je paard moeite heeft om hier ontspanning in te vinden en alleen maar zijn rug blijft weg drukken dan komt hij ongetwijfeld ook vast te zitten. Je kan dit niet op 1 week goed voor mekaar krijgen in je training en je zal de nodige tijd nodig hebben om het zwakkere achterbeen sterker te maken en gelijkmatig te maken.

En dit is wat het losrijden telkens opnieuw inhoud bij aanvang van je training.

Kun je het verschil tussen links en rechts losrijden en je paard rechtrichten?
Dan heb je een eerste basis bevestigd waar je op kan beginnen bouwen. En altijd weer naartoe kan keren.
Met de controle vragen:
– Is mijn paard links en rechtsom even actief voorwaarts?
– Buigt mijn paard even goed links als rechtsom?
– Loopt mijn paard zowel links als rechtsom evengoed over de rug?
– Met welk been moet ik sterkere drijvende hulpen geven om de buiging te verkrijgen?

De biomechanica van het paard is er altijd al geweest.
Nu is het aan jou om hem te leren voelen.

Succes

 

In de sportwereld word taping al sinds 1970 toegepast en zijn we het inmiddels gewent om de olympische atleten te zien sporten met alle mogelijke kleuren van tape. In de paardenwereld is men nog best verwonderd en zijn de reacties als volgt. Paarden kun je die ook tapen? Blijft het wel plakken op die lange haren en wat doet het nu precies?

Is Equine Medical Taping voor elk paard geschikt?

Taping word gebruikt om een behandeling van sportmassage, osteopathie, fysiotherapie of chiropractie extra te ondersteunen. Maar je kunt het ook bij trainingen gaan inzetten om bewegingen en oefeningen die het paard sterker moet maken, waarbij het paard asymmetrie vertoont of verminderde balans laat zien extra te ondersteunen waarbij het paard meer bewustwording krijgt. Bijv. na een revalidatie om het paard weer meer bewustwording te brengen, of juist een ondersteuning in het herstelproces na een hele zware training of wedstrijd. Denk dan aan een endurance, eventing, 4 daagse ritten en dergelijke.

Wat doet de tape nu precies en waar werkt hij op in ?

– Een sportmassage doet zijn werk als ondersteuning in het herstelproces bij de spieren de fascia en de onderliggende weefsels. De massage zorgt ervoor dat de spieren weer beter doorbloed worden waardoor ze weer beter kunnen aan en ontspannen. Als het lichaam spanning kan laten afvloeien gaat het paard weer beter door zijn lijf bewegen.

Taping werkt in op het zenuwstelsel. Het zenuwstelsel coördineert (denk aan een telefoon netwerk dat iedereen kan bereiken en berichten kan ontvangen en beantwoorden) alle andere stelsel in het lichaam en stuurt ze meteen aan waardoor het een sterke invloed heeft op reacties , acties, reflexen, zintuigen, beweging, gedrag, organen, hartslag, ademhaling en spijsvertering. En kan zorgen voor spieractivering of juist zorgen voor ontspanning. En het zorgt voor vermindering van pijn. De tape zorgt ervoor dat het zenuwstelsel alle details kan oppikken van de positie (tape) stuurt deze door naar het centrale zenuwstelsel waarop het centrale zenuwstelsel opnieuw nieuwe prikkels coördineert naar de plek van aandacht en geeft info mee aan het bewegingsapparaat om hier meteen wat mee te doen. Waardoor er meteen verandering in beweging ontstaat. Bij het slecht aanbrengen van tape kun je dus ook ongewenste beweging veroorzaken.

Welke eigenschappen heeft de tape, kan iedereen leren tapen?

De tape die men gebruikt voor honden en paarden is hier speciaal voor ontwikkeld en mag dus niet op mensen gebruikt worden vanwege de lijmlaag het materiaal bestaat uit een katoenen bovenlaag die een zijde van lijm bevat in golflijnen. De tape is rekbaar in de lengterichting en kan op verschillende manieren geplakt worden waardoor bewegingsvrijheid wordt behouden of juist beïnvloed.
– Sederend (ter ontspanning)
– spieren toniseren (actief te maken)

De tape is in verschillende kleuren beschikbaar, de kleuren hebben een effect op het lichaam. En hebben een activerend of sederend effect. En worden ingedeeld in warm of koud.

Bij het aanbrengen van de tape op de vacht zorgt de elasticiteit van de tape ervoor dat de huid gelift wordt waardoor de lymfedoorstroming weer beter wordt en de afvalstoffen worden afgevoerd.
De afvalstoffen zijn eerder blijven ophopen vanwege stagnatie van circulatie en lymfeafvoer door overbelastingen, weefselbeschadigingen of ontstekingen.

Door de complexiteit van de biomechanica van het paard en zijn anatomie. Is het wel van belang dat je precies de spierstructuren weet liggen en je weet welke beweging je beïnvloed en tevens de antagonisten. Bij het verkeerd aanleggen van tape kun je ongewenste bewegingen versterken. Het is dus aan te raden om iemand met vakkennis te raadplegen.

Waarbij kan Equine Medical Taping worden ingezet?

Het is geen behandeling op zichzelf. Maar word ondersteunend ingezet bij andere behandelingen. Ik gebruik het naast de sportmassage waarbij ik het lichaam eerst volledig los masseer waarbij alle achtergebleven afvalstoffen los komen en grotendeels worden afgevoerd via het lymfestelsel. Allemaal afhankelijk hoe lang de blessure of beperking zich al voor deed.
Daarna ga ik 1 of 2 probleemzones tapen. Om de massage behandeling optimaal te benutten en de mobiliteit te vergroten.
Resultaten zijn meteen zichtbaar en verbluffend positief.

Je zet het in bij:

  • Activering van de bloedsomloop
  • Pijnvermindering
  • Verbeteren van spiergebruik
  • Ondersteuning van gewrichten
  • Bewustwording van lichaamsdelen
  • Organen beïnvloeden
  • Tijdens training om houding en beweging te verbeteren en sterker te maken
  • Spieratrofie
  • Spierhypertonie

Wanneer kun je beter niet voor taping kiezen?

De tape mag nooit aangebracht worden op open wonden. Nadat de wond gesloten is kan hij wel aangebracht worden om litteken te verminderen maar eerder niet. Wanneer het paard aangeeft geïrriteerd te zijn tijdens het plakken kun je hem beter meteen verwijderen. (Stress, neurotisch,..)
Botbreuken en peesblessures zijn onder het beleid van de dierenarts en worden niet getapet.

Soms word er na een massage behandeling die een grote impact heeft gehad op het paard ook gekozen om niet te tapen. Het is niet zo dat tape altijd nodig is en soms is less is more. Het zenuwstelsel heeft in sommige gevallen al veel te verwerken dat nog eens extra tape niet aangenaam zou zijn. Maar elk paard word individueel bekeken.

Mocht je benieuwd zijn naar het resultaat bij jouw paard kun je altijd contact met me opnemen. En dan sta ik je graag ten dienste.

Succes en tot gauw,
Oona