Als ik zo 3 redenen per direct uit mijn mouw moet schudden waarom beweging voor paarden noodzakelijk is dan zeg ik …

1- Om ze gezond en vitaal te houden
2- Anders worden ze stijf
3- Om ze mentaal te geven wat ze nodig hebben

– Gezond en vitaal hangt samen met, ervoor zorgen dat je paard blessure vrij blijft. Want een paard dat gewend is om te bewegen op verschillende bodems en in verschillende gangen, gaat zijn bewegingsapparaat hier onbewust op aanpassen.
Omdat alle spieren , organen en inwendige systemen telkens opnieuw geprikkeld en geactiveerd worden blijven ze optimaal blijven functioneren en in conditie.

– Anders worden ze stijf. Rust roest! Paarden die weinig tot niet bewegen gaan sneller achteruit dan actieve bewegers.
Het is belangrijk dat alle gewrichten in het lichaam zeer regelmatig tot in de eindstand gebruikt worden om de schokdemping binnenin zo veerkrachtig mogelijk te houden en flexibel. En het gewricht niet te laten uitdrogen wat pijnlijke verstijving met zich meebrengt.

– Om ze mentaal te geven wat ze nodig hebben. Paarden leven bij ons niet meer in de natuur. En moeten geen km meer lopen zoeken achter water en voer. Nee integendeel ze krijgen alles in een kant en klaar buffet aangeboden en in het beste geval kunnen ze enkele uren vooruit. Wat ervoor zorgt dat er iets als verveling kan gaan ontstaan.

Omdat paarden op vele kleinere opp. worden gehouden dan hoe de natuur het ooit had voorzien. Dus gaan we toch moeten zorgen voor uitdaging en de paarden zeer regelmatig moeten voorzien van beweging. Om de verveling te doorbreken. En ervoor te zorgen dat ze hun energie kwijt kunnen.

En een 4 de reden is omdat het werken en het samenzijn met paarden leuk is en ons gelukkig maakt. Want dat is tenslotte het gevoel dat de paarden ons geven

Hoeveel paarden zouden hier geen moeite mee hebben! En sommige leren het nooit.
Is het onwil of komt het misschien verder uit een beperking ergens in het lichaam?

Als je paard alle voorwaarden in huis heeft mag het geen probleem zijn tenzij.
Om goed 4 kant te kunnen halt houden moet het paard zijn gewicht verdelen over 4 benen zelfs in stilstand. En hiervoor moet het paard vlot en actief bewegen om tot de laatste pas de tact in de gang volledig af te werken en bij te zetten. En dit kan enkel goed wanneer het paard zijn gewicht minimaal horizontaal draagt en evenveel gewicht op de achterhand heeft als op de voorhand.

Een paard dat op de voorhand loopt en letterlijk met zijn hoofdhalshouding de grond in boort heeft te weinig rug gebruik .
Een voorwaarde voor goed rug gebruik is dat het paard actief voorwaarts loopt, zijn benen goed naar het zwaartepunt brengt, zijn bekken goed opent en sluit en zijn buikspieren goed aanspant.

Heeft het paard strakke rugspieren en een beperkt kantelen van het bekken dan word het al moeilijker om de buikspieren goed aan te spannen. En zul je zien dat het paard hangt in de voorhand en naar voren leunt op de voorhand. Wanneer je dan een overgang naar halt maakt zal er altijd 1 been ver achter de massa blijven. Omdat het zwaartepunt naar voren is gericht en niet verdeeld is over 4 benen.

* Paardje op bovenstaande foto heeft een korte gedrongen rug. Wat moeite kost om op lengte te komen en de buikspieren goed aan te spannen. Tijdens het rijden kun je de buikspieren vragen om aan te spannen en de houding dus beïnvloeden.
Als het paard zelf verantwoordelijk is voor zijn houding dan zie je dus dat het exterieur van het paard het overneemt en in zijn natuurlijke houding gaat staan.

Want je ziet ze wel vaker. Paarden die van nature arm bespierd zijn een dunne halslijn hebben, schrale rugbelijning en een heel zwakke achterhand.

Spierafname treed zeer snel in werking en is niet meteen met het blote oog te zien maar na een maandje gaat het toch echt wel opvallen wanneer je paard niet getraind word en ook nog eens heel sober voer krijgt dat de bespiering afneemt.
Niet alleen training zorgt ervoor dat de spieren toenemen in volume maar ook het soort voer dat het paard krijgt.
En als je paard achter blijft in zijn bespiering is het misschien nodig dat je de ingrediënten lijst van je voer eens onder de loep neemt.

De laatste jaren is er zeer veel vraag geweest naar suikerarm voer en eiwitarm voer.
Terechte voerkeuze voor paarden die insulineresistent zijn. Veel mensen zijn tegenwoordig vaak bang geworden om voer te geven met een normaal gehalte aan eiwitten. Terwijl het gehalte eiwitten bepalend is voor de spieropbouw en elk paard deze toch wel minimaal nodig heeft.

Paarden die weinig tot niet werken hebben niet zo heel veel eiwitten nodig en zullen genoeg halen uit het krachtvoer en kwaliteitshooi dat ze krijgen.
Echter weilanden die niet bemest worden zijn vaak verzuurd en hebben te weinig verschillende voedingsstoffen onder meer eiwitten.
Wanneer het paard langdurig te weinig eiwitten binnen krijgt en zwaarder getraind word kan het zelfs zo zijn dat de spierafbraak nog erger word.

Omdat er in elke training stukjes spier afbreken en er supercompensatie ontstaat ( spier word sterker dan voorheen).
Voor dit herstel hebben ze voldoende eiwitten nodig. Als de eiwit behoefte dus groter is dan wat ze in het rantsoen krijgen dan krijg je dus spierafbraak.