Ik was wel benieuwd hoe groot Paddy nu eigenlijk is aangezien hij nog flink overbouwd is. En de vooruitzichten zijn dat hij nog een hele groeispurt gaat maken.
Hij word volgende maand 2 en is nog een echte baby.

Je wil niet weten hoe vaak ik van de oude garde al heb mogen horen dat ik hem gerust al zadelmak kan beginnen maken. Onder het mom van nu is hij nog te handelen!
Foute boel denk ik dan.

De laatste jaren neemt de discussie over paarden zadelmak maken erg toe en men kan het er maar niet over eens worden.
Ik denk dat je in eerste instantie niet té snel moet willen gaan. En dat je altijd goed naar je paard moet kijken.

In ieder geval Paddy is er in de verste verte niet aan toe 😊
Die is in Ierland heel sober gevoerd geweest en heeft daar vooral met koud guur en grillig weer te maken gehad. Waardoor hij een laatbloeier zal zijn.
Is dat slecht? Nee zeker niet. Want energierijkvoer aan een heel jong paard (veulen) geven kan ocd in de hand werken. Losse botfragmentjes die gaan rondzwerven waardoor paarden kreupel kunnen gaan lopen.

Het is nuttig om bij 2 jarige paarden röntgenfoto’s te laten maken zodat er uitgesloten kan worden dat het paard ocd heeft. Na de leeftijd van 2 jaar zijn de botten genoeg verbeend om geen botfragmenten meer af te stoten. En kan er buiten een trauma ook geen ocd meer ontstaan.

Echter is er bij elk botuiteinde nog wel een groeischijf die nog enige tijd zacht is en bestaat uit kraakbeen.
En dat maakt het interessant. Elk bot heeft een bepaalde tijd nodig om volledig tot vorm te groeien hoe het bedoeld is. Hiervoor heeft hij aan het uiteinde een zacht stukje ring zitten dat ervoor zorgt dat een bot langer en breder kan worden naarmate een bot groeit. Het ganse groeiproces duurt tot een leeftijd van 4-6 j. Bij grote paarden kan het zelfs tot 8 j duren voor alle botten volledig gevormd zijn. Ga je een jong paard overmatig trainen dan kan het skelet dus schade oplopen en bestaat de mogelijkheid dat botten en wervels gaan vergroeien of afwijken van een normaal skeletpatroon.

Moeten we het paard dan helemaal gerust laten tot zijn 8 j.

Nee liefst niet zelfs. Botten hebben beweging en een lichte schokbelasting nodig om sterk te kunnen worden.
Beweging om de gewrichten soepel en flexibel te houden en lichte schokbelasting zorgen ervoor dat botten, ligamenten en pezen sterk worden en letterlijk tegen een stootje kunnen in de toekomst.
Je kunt dit het beste trainen door op verschillende ondergronden te gaan stappen met het paard.
Het is een veilige manier van trainen zonder dat het paard overbelast word.

Je zou er moeten naar streven om wekelijks je paard op 4 verschillende bodems te laten lopen.
En nee je hoeft geen 4 verschillende bakbodems op je locatie te voorzien 😊 Dat zou wat veel van het goede zijn.
Soms hoeft het niet eens ingewikkeld te zijn. En hoef je enkel bewust te worden van de verschillende ondergronden die aanwezig zijn en daar optimaal gebruik van te maken.

Op mijn accommodatie is er een rijbaan, longeerbak, en buitenrijbaan deze zijn alle 3 van verschillende demping.
Daarnaast heb je nog de wei en de paddocks. En de bestrating op het erf of de weg. En vergeet niet dat buitenritten of tochten verschillende partijen bodems in een rit hebben zitten.

Ongeveer vanaf een leeftijd van 3,5 j kun je het paard licht en regelmatig 3/week aan het werk gaan zetten. Vooral om spelenderwijs aan te leren zoals wijken voor druk, Longeerwerk, handwerk, dubbele lange lijnen waarbij je het paard voor je uitstuurt, schriktraining waarbij je paard je leert vertrouwen en leert gehoorzamen.

Tegen dat het paard 4 is kun je het zadelmak maken gaan introduceren. En rustig aan gaan opbouwen. Maar kijk naar je paard. Vind je dat het paard er niet uitziet als een 4jarige wacht dan tot het paard meer volwassen is geworden.

Op welke leeftijd zijn welke botjes volgroeid?

De botten volgroeien 1 voor 1 en zijn het snelst volgroeid onderaan bij de benen.
De botten in de wervelkolom die sluiten als laatste wat bij grote paarden wel tot 8 j kan duren.

———————————— De bovenlijn is nu pas volgroeid 8 j
– Als laatste de volledige wervelkolom beetje bij beetje vanaf een leeftijd van 5,5 tot 8 j samen met de axis en de atlas.
Dijbeen 3-4 j

– —-Alles boven de knie en spronggewrichten is volgroeid en onder de wervelkolom
– Scheenbeen 3 – 3,5 j
– Schouderblad 3 – 3,5j
– Opperarmbeen 3 – 3,5j
– Spaakbeen + ellepijp 3 – 3,5j

– ————————– Alles onder de knie is volgroeid
– Bekken waarvan de heup 18 m – 2j en de rest zal zich verder ontwikkelen tot een leeftijd van 5j
– Voorknie 18m – 2 j
– Pijpbeen +- 18 m
– Kootbeen 13 -15 m
– Kroonbeen 9 -12 m
– Hoefbeen is volledig volgroeid vanaf de geboorte

Moraal van het verhaal. Haast en spoed zijn zelden goed.
Wat niet wil zeggen dat je niets mag doen maar alles met beleid en opbouwend.

Vandaag tijdig op om nog de laatste ochtend door te brengen in Culmore. En daarna weer naar Belgie te reizen.
Tijdens het ontbijt vroeg John me goed geslapen?

Ik moest stiekem wel lachen en vertelde hem dat ik mijn eerste zorgendroom om Paddy al achter de rug heb. 😊
Namelijk dat Paddy bij ons op stal stond in een heerlijke dikke laag met stro en dat hij de halve stal had leeg gegeten. Gelukkig met een goed einde in mijn droom. Maar hij is het niet gewend om op stro te staan. Dus rustig aan wanneer hij aankomt is zeker geen slecht idee.

Na het ontbijt eerst Paddy goeiemorgend zeggen. Die heeft echt een denkende blik.
Ben je daar nu weer? Zie je hem denken. En lust inmiddels een appel in hele kleine stukjes. Hoezo nu al verwend?

Ik laat Paddy achter met zijn ontbijt en ga Sandra helpen met de paarden buiten zetten en water geven en daarna is het tijd voor Ringo het 2 de wedstrijd paard van Sandra en die krijgt vandaag een stevige massage. Ook hij stond te genieten. Achteraf het tapen ging wat moeilijker met al het loskomend haar. Maar het is uiteindelijk wel gelukt.

Tijdens 1 van de vele gesprekken met John wist hij met vertellen dat er vroeger een handelaar was die alle paarden met afstamming van Cavalier opkocht omdat deze juist zo een fijn karakter hebben. Als men het in ierland heeft over een cavalier dan weet men precies welk karakter te verwachten. Heeft men het in Nederland over een J… dan weet men ook precies wat te verwachten. Klein verschilleke.
Cavalier is dus 1 van de opa’s van Paddy.

En inderdaad wat ik toe nu gezien heb van Paddy is een heel fijn beheerst karakter.

Paddy zijn kruising bestaat langs moeders zijde uit een Connemarapony en langs vaders zijde uit een Irish sport horse.
En een Irish sporthorse is eigenlijk een kruising van het typische Ierse trekpaard dat gekruist werd met volbloedpaarden om ze sportiever te maken en er een elegant rijpaard van te maken. Het zijn uitmuntende eventing en springpaarden. Fijne veelzijdige paarden dus.

Connemara’s zijn fijne pony’s die zich gauw hechten aan hun eigenaar en erg mensgericht zijn. Ze zijn nieuwsgierig, eerlijk en intelligent. Wat er soms voor zorgt dat ze eigenwijs zijn. Vaak zijn de pony’s vanwege hun stokmaat geschikte familiepony’s. Braaf voor de kleintjes en groot genoeg voor de moeders.

Mijn ervaring is dat ze vooral heel eerlijk en niet gemeen zijn. En ze een fijn vertrouwd gevoel geven.
Zenuwachtigheid in hun karakter ben ik nog niet tegengekomen. Dus ik denk dat ik een heel fijn paardje heb getroffen.

Spoedig zal Paddy me volgen vanuit Ierland met transport over de weg en de boot vanuit Engeland.
Intussen heb ik vernomen dat de papieren van de andere reispaarden niet in orde waren en dat het transport enkele dagen uitgesteld word. Maar volgende week zal hij zeker en vast aankomen bij ons op stal. En zijn stalletje zal voorzien zijn van een klein laagje stro om te beginnen met een berg aan hooi. 😊

 

Paddy je bent welkom mijn vriend

In tegenstelling tot maandag wat wel een erg koude dag was 6 graden met een gevoelstemperatuur van 3 graden regen en erg guur.
Begon de dag al met een zonnetje en was het aangenamer warm 14 graden een zeer goed begin van de spannende dag die ons te wachten stond vond ik.

Na een ontbijtje voor onszelf kregen de paarden ook ontbijt. Sandra wist me te vertellen dat Paddy wel eens kieskeurig is en duidelijk voorkeuren heeft. Ik had dan ook een appeltje gekregen. Maar meneer vond het duidelijk nog te vroeg voor een appel. Die was nog steeds met grote vraagtekens naar mij aan het kijken en tussendoor ging die telkens aan mijn hoofd ruiken. Who are you?
Alle paarden kregen hun hapje en werden wisselend buiten gezet terwijl de stallen werden schoon gemaakt. En Sandra en ik deden maar 1 ding en dat was praten en praten over onze favoriete bezigheid. 😊

Ik begon toen al lichtjes zenuwachtig te worden. Want in de aanloop naar het bezoek aan Paddy was er iemand op het briljante idee gekomen (die wist al lang dat Paddy mijn hart had gestolen) om maar alvast een keuring te regelen. Afzeggen kon nog altijd op maandagavond in het slechtste geval. Maar dan hoefde ik alleszins niet nog eens naar Ierland om te keuren.

En zo had ik dus geregeld dat op dinsdag er een dierenarts helemaal uit Galway kwam met xray apparaat om Paddy volledig te keuren en zijn benen op de foto te zetten om uit te sluiten dat hij geen ocd zou hebben of slecht ontwikkelde gewrichten.
En had ik met mezelf de afspraak gemaakt als de foto’s niet goed zouden zijn dat ik hem niet zou nemen. Maar we moesten nog wat geduld hebben tot de middag.

Dus ik kreeg inmiddels al stress want ik vond Paddy wel heel erg leuk, maar het was nog steeds af te wachten hoe hij de keuring zou doorstaan.
Sandra was er wel gerust in. En John de vader van Sandra die begon samen met mij een beetje te ijsberen. Want uiteindelijk weet je het nooit hoe graag dat je ook wil dat het goed gaat.

En toen kwam Felim Mac Eoin de dierenarts aan. Een zeer rustige man en erg vriendelijk. Samen met zijn assistent. Ze vonden het wel bijzonder om een Belg te treffen in culmore die een jonge kruising connemara x Irish sporthorse wil keuren. En nadat ik mijn wensen had uitgelegd en ook waarom gingen we aan de slag.

Alles kwam aan bod. Hart, ogen, longen, chip, exterieur, bewegingsanalyse en daarna gingen we over op de Xray foto’s.
En wat was Paddy voorbeeldig. Zelfs Felim vond het apart dat hij zo braaf was ondanks zijn beperkte ervaring met mensen en zijn leeftijd.

Hij herkende deze karakter trek uit de Irish sport horses. Een mooie kruising zei hij erbij. En stelde me gerust dat ISH paarden laatbloeiers zijn en lang doorgroeien. Vandaar dat hij overbouwd is. Maar hij moet nog 2 worden he. En de groeischijven onder de carpus die zijn dicht en alles daarboven is nog in vol proces.

18 foto’s later. Is Paddy helemaal goedgekeurd. Hele mooie foto’s haarscherp en de gewrichtjes van Paddy zijn ook haarscherp. Zijn knieen zijn nu nog grof omdat ze nog volop in ontwikkeling zijn.
En als er nu geen ocd zit komt deze ook niet meer 😊

Groen licht van de dierenarts. En we waren allemaal super blij. Paddy krijgt een nieuw baasje!

Ondertussen had ik de kans gekregen om Paddy te leren kennen in ongewone situaties zoals enten, dierenarts, tanden nakijken.
En was ik helemaal blij met zijn voorbeeldig gedrag. Zo netjes en beheerst ondanks dat het toch spannend was. Maar hij ontploft niet. Nee hij denkt. Je ziet hem echt denken.

Dus enof ik het nieuwe baasje wil worden. Heel erg graag 😊

Ondertussen was ik nog aan het bekomen van mijn nieuwe aanwinst. Het thuisfront aan het inlichten. En Sandra die was al contact met het transport aan het opnemen. Wat ik niet in de gaten had.
En kwam dus na 15 min de hoek met het goede nieuws dat hij donderdag al kon vertrekken.
Ik was half in shock. Zo snel! Andrew moest al in Antwerpen zijn dus een uurtje verder rijden was ideaal.
Na de bevestiging van het thuisfront mocht hij zo snel komen en was hij meer dan welkom op stal.
Maar ik was er echt ondersteboven van. Zo snel Hahahaha.

Ok super goed nieuws maar er moest ook nog gemasseerd worden.
Major dé wedstrijd Connemara van Sandra waarmee ze naar Hickstad gaat was aan de beurt.
Een Connemara van het oudere type maar met super veel beweging.
Nadat ik hem in beweging had gezien ging ik aan de slag. En wat kon hij genieten.
Van voor tot achter heb ik hem los gemaakt en daarna nog getapet. Gelukkig bleef het plakken ondanks de felle ruiperiode.
En naderhand was hij helemaal zen. Sandra zag het meteen.

En ik was helemaal gaar. Van de spanning van afgelopen middag. Van het stuiteren omdat ik weer een paardje heb, en dan nog eens een diepe massage te hebben gedaan.
Tijd voor ontspanning.

Fototime! Om het thuisfront op de hoogte te houden moesten er de nodige foto’s en video’s gemaakt worden natuurlijk.
want inmiddels was Paddy echt een knuffelkont geworden naast me en blijkt die met 2 op de foto leuker te zijn dan alleen 😊
Want telkens de deur open ging stond ik daar. En kwam die snuffelen.
En poseren ging in 1 moeite door.

Ik denk dat we binnen het half uur de nodige fans verzameld hadden op facebook en Instagram.
Erg leuk om te weten dat iedereen zo met me meeleeft.
Later die dag heb ik niet veel meer gedaan dan wat op de bank hangen, chatten en relaxen.

Ik zou vast een goed kunnen slapen verzekerde John mij. Inderdaad ja. Als een blok viel ik in slaap.
En als een echte paardenmama werd de eerste droom een feit en had ik me s’nachts zorgen gemaakt over ….

Dat kom je morgen te weten in het volgende blog.